ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΗΣ

Τα βράδια, μέσα στην σιωπή γεννιέται η ποίηση.
Εκει, μέσα στη σιωπή των άυπνων λέξεων, σκέφτεσαι .
Σκέφτεσαι και γράφεις συμφιλιωμένος πια με την αυπνία.
Γράφεις για όλα όσα δεν ήρθαν και δεν διεκδίκησες.
Για τους φίλους που έχασες,...
για τους δρόμους που διαρκώς αλλάζουν περπατησιά
με τις επιθυμίες να χορεύουν τρελά μέσα στα μάτια σου.
Να φευγεις πάντα από τον εαυτό σου κι από τους άλλους
και να μη χωράς πουθενά .
Δεν βολεύεσαι, δεν ημερεύεις τους ασίγαστους πόθους σου
και δεν φοβάσαι πια τη μοναξιά γιατί εκεί ζουν όλα όσα αγάπησες,
όλα όσα άφησες και σε άφησαν.
Κι αυτός ο κόμπος που μένει χρόνια σκαλωμένος στο λαιμό σου,
είναι η κραυγή, γι 'αυτά που ήθελες να φωνάξεις....
Και δεν το έκανες.

ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΦΡΟΣΟ Χ'ΑΓΓΕΛΑΚΗ

                                   Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ